Poprawiony: środa, 22 września 2010 10:24 Wpisany przez Administrator poniedziałek, 23 sierpnia 2010 07:10

Oznakowanie obuwia. Nowe przepisy prawne dotyczące znakowania obuwia.

15 czerwca 2001 roku weszło w życie ogłoszone w Dzienniku Ustaw nr 110 poz. 1168 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2000 roku w sprawie szczegółowych warunków znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży Konsumentom.

Reguluje ono szczegółowe warunki znakowania części obuwia pod względem rodzaju materiałów, z których zostały wykonane.
Oznakowania wymagają:

• wierzch,
• podszewka z wyściółką
• spód.

Oznakowanie polega na umieszczeniu wszystkich piktogramów lub oznaczeń słownych części obuwia wraz z piktogramami, lub oznaczeń słownych rodzajów materiałów, z których zostały wykonane części obuwia. Oznaczenia słowne sporządza się w języku polskim.
Obowiązkiem każdego sprzedawcy jest podanie do wiadomości konsumentów informacji o znaczeniu piktogramów, która to informacja powinna być umieszczona w miejscu widocznym i dostępnym.

Szczegółowe warunki dotyczące znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom ze względu na rodzaj materiałów, z których zostały wykonane, reguluje także rozporządzenie Rady Ministrów z 281istopada 2000 roku (Dz.U. nr 110 poz. 1168).

Te same oznaczenia powinno zawierać również pudełko, w które zapakowany jest sprzedawany towar.
Informację dotyczącą wykonania obuwia podaje się w postaci piktogramów lub opisu słownego. Nieraz stosowane są obie formy opisu, lecz ustawodawca tego nie wymaga.
W rozporządzeniu podane zostały definicje, które umożliwiają klasyfikację materiałów stosowanych do produkcji obuwia.
Wyróżnione zostały cztery terminy:

skóra – to skóra naturalna z bardziej lub mniej zwartą oryginalną strukturą włóknistą, z okrywą włosową lub bez niej, uodporniona w wyniku garbowania na procesy gnilne. Terminem skóra określa się również dwoiny oraz skóry z powłoką kryjącą o grubości nie większej niż 0,15 mm. Terminem skóra nie określa się materiałów wykonanych ze skóry naturalnej rozdrobnionej mechanicznie lub chemicznie,

skóra pokryta – jest to skóra, która odpowiada wyżej podanej definicji i której powierzchnia wykończona jest powłoką kryjącą o grubości większej niż 0,15 mm i równocześnie nie większej niż 1/3 całkowitej grubości skóry,

materiał włókienniczy – płaski materiał z włókien naturalnych lub sztucznych w postaci dzianiny, tkaniny, włókniny, przędziny, wyrobu futerkowego lub innych,

inny materiał – materiały niewymienione wyżej.

Rozporządzenie określa również zasady znakowania materiałów. Wymaga ono, by za pomocą piktogramów lub słów oznaczone oznaczenia elementów obuwia zostały zarówno poszczególne części obuwia, jak i materiały, z jakich zostały wykonane. Oznaczenia słowne mają być podane w języku polskim. Określony materiał musi stanowić więcej niż 80 proc. powierzchni danej części obuwia. Jeżeli żaden z materiałów nie uzyskuje tej proporcji, wówczas podaje się dwa podstawowe materiały użyte do jego wykonania. Przy ustalaniu proporcji rodzajów materiałów, z których został wykonany wierzch, nie uwzględnia się elementów ozdobnych i wzmacniających (np.: klamerek, naszywek na kostkach, itp.). Przy oznakowaniu podszewki z wyściółką, w przypadku gdy obuwie nie posiada odrębnej wyściółki, należy podać informację o rodzaju materiału, z którego wykonano element spodu bezpośrednio stykający się ze stopą. Oznakowanie powinno być trwale przymocowane do obuwia i wykonane w taki sposób, by nie stanowiło niebezpieczeństwa dla konsumenta (nie brudziło, nie uszkadzało obuwia ani rzeczy z nim się stykających). Przepisy tego rozporządzenia nie mają zastosowania do obuwia: używanego, będącego zabawką, ochronnego (stanowiącego środek ochrony osobistej) oraz zawierającego azbest.
Ogólne wymagania w zakresie znakowania wyrobów regulują w Polsce następujące przepisy:

rozporządzenie Rady Ministrów z 30 maja 1995 roku w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży rzeczy ruchomych z udziałem konsumentów (DZ.U. nr 64 poz. 328),

ustawa z dnia 19 listopada 1999 roku — Prawo o działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101 poz. 1178 z późniejszymi zmianami)

ustawa z 22 stycznia 2000 roku 0 ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. nr 15 poz. 179).

Wymienione akty prawne, regulujące ogólne wymagania w zakresie znakowania wyrobów, mają zastosowanie również do obuwia. Art. 12 ust. 2 ustawy z 19 listopada 1999 roku. Prawo o działalności gospodarczej — nakłada na przedsiębiorcę obowiązek zamieszczania na towarach wprowadzonych do obrotu lub ich opakowaniach informacji w języku polskim zawierających:

• oznaczenie przedsiębiorcy — producenta towaru i jego adres,
• nazwę towaru.

Natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z 30 maja 1995 roku w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży rzeczy ruchomych z udziałem konsumentów zawiera trzy dalsze wymagania wobec towarów sprzedawanych w sklepach obuwniczych.

Zgodnie z §.7.1 towar przeznaczony do sprzedaży powinien być zaopatrzony w trwale z nim złączoną informację w języku polskim umożliwiającą konsumentowi prawidłowe i pełne korzystanie z towaru.

§ 9.1 mówi o tym, że sprzedawca jest zobowiązany do dołączenia do towaru wszelkich koniecznych informacji w języku polskim, zwłaszcza tych, umożliwiających konsumentowi dokonanie wyboru.

§ 7.2 reguluje sprawę sprzedaży towaru niepełnowartościowego. Powinien on być opatrzony dodatkową informacją wymieniającą cechy decydujące o obniżeniu jego jakości, które stanowią podstawę do obniżenia ceny. Ponadto obok ceny obniżonej powinna być uwidoczniona i wyraźnie przekreślona znakiem X cena dotycząca takiego samego towaru pełnowartościowego.

Artykuł 9 ustawy z dnia 22 stycznia 2000 roku o ogólnym bezpieczeństwie produktów zobowiązuje producenta do dostarczenia konsumentom i sprzedawcom właściwej i pełnej informacji umożliwiającej im ocenę zagrożeń związanych z produktem w czasie normalnego używania. Jeżeli, z braku odpowiedniego ostrzeżenia, takie zagrożenia nie są natychmiast zauważalne, informacja powinna również zawierać wskazania dotyczące możliwości przeciwdziałania tym zagrożeniom. Informacje należy formułować w języku polskim w sposób jasny i zrozumiały. Powinny one zawierać również nazwę produktu, znak towarowy, firmę, nazwę lub imię i nazwisko producenta oraz jego adres.

Szczegółowe wymagania w zakresie znakowania obuwia precyzuje nieobligatoryjna Polska Norma PN-O-91013: 1999 Obuwie. Znakowanie. Obowiązujące oznakowanie umieszczone na obuwiu i na opakowaniu obrazuje tabela poniżej.

Tabela 1. Rodzaje i umiejscowienie znaków w obrocie obuwiem

tak¹⁾ - znak powinien być na obu półparach
tak²⁾ - brak oznaczenia gatunku oznacza że obuwie zostało wyprodukowane w gatunku pierwszym
tak³⁾ - ceną ustala podmiot prowadzący detaliczną sprzedaż

Jednym z wyróżników wskazujących na wysoką jakość obuwia są certyfikaty upoważniające do oznakowania obuwia specjalnym znakiem. Drugą grupę znaków stanowią znaki informujące o przeznaczeniu dla specjalnej grupy użytkowników.

Obuwie można oznaczyć następującymi znakami:

znak bezpieczeństwa

Certyfikat uprawniający do oznaczania tym znakiem oznacza spełnienie wymagań bezpieczeństwa użytkownika potwierdzających, że obuwie (wyrób) nie stanowi zagrożenia dla życia, zdrowia, mienia i środowiska naturalnego. certyfikaty uprawniające do oznaczania obuwia znakiem bezpieczeństwa wydająinstytucje posiadające akredytację Polskiego Centrum Badań i Akredytacji, tj.

• Centralny Instytut Ochrony Środowiska w Warszawie
• Instytut Przemysłu Skórzanego w Łodzi

Instytut Przemysłu skórzanego z Łodzi wydaje certyfikaty na gotowe obuwie , elementy i materiały stosowane do produkcji obuwia, w tym kleje obuwiowe, materiały podeszwowe oraz skóry naturalne. Certyfikat jest wydawany na czas określony. Znak zastrzeżony przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji

znak zgodności z Polską Normą PN

Znak ten wskazuje , że zapewniono odpowiedni stopień zaufania, iż dany wyrób (obuwie) są zgodne z określoną normą. Certyfikat może być wydany, gdy dany wyrób zgodny jest w wymaganiami zawartymi w Polskiej Normie Jest znakiem zastrzeżonym przez Polski Komitet Normalizacyjny. Prawo do oznaczania obuwia znakiem PN przyznawane jest na czas określony.Jednostka certyfikująca zazwyczaj nadzoruje proces wytwarzania wyrobu ( oczywiście w okresie ważności certyfikatu).
znak ekologiczny Znak zastrzeżony przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji. Jest on przyznawany na wniosek producenta (certyfikacja dobrowolna) na wyroby, które nie wywołują negatywnych skutków dla środowiska podczas wytwarzania, transportowania, użytkowania , utylizacji.

znak jakości Q

Znak zastrzeżony przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji. Certyfikacja dobrowolna a opiera się na szczegółowych kryteriach , które musi spełniać zarówno wyrób, jak i producent. Certyfikat wydawany jest dla wyrobów charakteryzujących się znacznie wyższymi niż przeciętne:

• niezawodnością
• walorami użytkowymi
• ergonomią
• walorami zdrowotnymi
• walorami organoleptycznymi
• znacznie niższą materiało- i energochłonnością

znak - obuwie dla diabetyków

Znak nadaje Centralne Laboratorium Przemysłu Skórzanego w Krakowie. Przyznaje go komisja do spraw oceny obuwia na stopy wrażliwe działająca przy CLPO.Uzyskanie znaku wskazuje, iż obuwie spełnia wymagania norm przedmiotowych na zastosowane materiały oraz gotowe wyroby i szczegółowe wymagania stawiane obuwiu dla osób chorych na cukrzycę.Obuwie oznaczone tym znakiem musi zapewniać prawidłowe funkcjonowanie stóp, a także chronić przed powstawaniem nagniotków i ran. Więcej o tym znaku przeczytasz na stronie CLPO

znak - obuwie na stopy wrażliwe

Właścicielem znaku jest Centralne Laboratorium Przemysłu Skórzanego w Krakowie.Prawo oznaczania obuwia takim znakiem nadaje komisja ds oceny obuwia na stopy wrażliwe pprzy CLPO. Uzyskanie znaku oznacza,iż obuwie spełnia wymagania norm przedmiotowych na zastosowane materiały i gotowe wyroby oraz szczegółowe wymagania stawiane obuwiu dla stóp wrażliwych. Więcej o tym znaku przeczytasz na stronie CLPO

znak - zdrowa stopa

Właścicielem znaku jest Centralne Laboratorium Przemysłu Skórzanego w Krakowie. Prawo do stosowania znaku na wniosek producenta przyznaje Komisja Specjalistów do spraw Obuwia Dziecięcego. Obuwie oznaczone tym znakiem musi spełniać wymagania normy przedmiotowej PN-0-91015: 2000 Obuwie dla dzieci do lat 15. Stosowanie obuwia oznaczonego tym znakiem zabezpiecza prawidłowy rozwój stopy Twojego dziecka. Więcej o tym znaku przeczytasz na stronie CLPO
Jeśli chcesz przeczytać ciekawe porady dla rodziców kupujących buty dzieciom , wejdź na stronę CLPO

znak godło promocyjne Teraz Polska

Znak nadaje Fundacja Godła Promocyjnego Teraz Polska w Warszawie. Laureaci konkursu mają prawo do oznaczania nagrodzonego produktu przez okres jednego roku z możliwością przedłużenia na kolejny rok, po ponownej jego weryfikacji.

złoty medal Międzynarodowych Targów Poznańskich

Medal przyznawany jest w wyniku konkursu przeprowadzanego podczas Poznańskiego Tygodnia Mody w oparciu o regulamin. Bierze się pod uwagę:

• nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne
• jakość i estetykę wykonania
• funkcjonalność
• bezpieczeństwo i higienę pracy
• parametry techniczno-ekonomiczne

Dany produkt może byż oznaczony tym medale tylko jeden raz.